De St-Pieterskerk werd vermoedelijk ca. 700 gesticht als grafkapel voor de H. Berlindis die ca 690 in Meerbeke stierf. Verwoest door de Noormannen, werd de kapel rond 1000 herbouwd tot een romaanse kerk waarvan nu enkel het koor nog overbleef. Gedeeltelijk door brand verwoest (16e eeuw) werd het schip in 1642 herbouwd. De rococogevel in Ledische steen dateert uit 1750. Typisch is ook de achthoekige klokketoren. Het fraaie 18e eeuwse kerkelijk kunstbezit wijst op een relatief grote rijkdom, dankzij de toeloop van bedevaarders naar de relieken van de H. Berlindis. De kerk is sinds 4 mei 1944 beschermd.

De St-Pieterskerk met zijn verschillende bouwstijlen.

Het hoofdaltaar dateert uit 1864. De twee portiekvormige zijaltaren uit de 18e eeuw , net als de marmeren doopvont. Er hangen 5 grote doeken met taferelen uit het leven van de St-Berlindis (Vlaamse school ,1750) , twee griailles uit 1840 van Jan Jozef de Loose (1840) en het altaarstuk "H. Petrus geneest melaatsen" is afkomstig van Jan de landsheer (1e helft 19e eeuw). De mooi gebeeldhouwde preekstoel uit 1773 door Pieter Valckx (Mechelen) is een voorstelling van de stal van Betlehem.

Oude zichtkaart met preekstoel uit St-Pieterskerk Meerbeke

Rechtover de St-Pieterskerk bevindt zich de 18e eeuwse pastorie. Dit classicistisch dubbelhuis is sinds 12 mei 1947 geklasseerd. De pastorie was tot 1784 gevestigd op de plaats van het huidig klooster. In dat jaar kocht men recht over de kerk voor 4600 gulden een nieuwe woonst voor de dorpsherder. Dit pand werd opgetrokken in de 2e helft van de 18e eeuw, bestaant uit een riant hoofdgebouw van het dubbelhuistype geflankeerd door 2 aanbouwen.